واثبات حلّيت ( 1 ) متعه وتحليل جواري به دلائل ساطعه وبراهين قاطعه در نقض أبواب سابقه به معرض بيان آمد ( 2 ) . اما آنچه گفته : وماتم دارى ونوحه وشيون وجامه كبود كردن وگريبان چاك كردن در وقت مصيبت بزرگان خود ، معمولِ مجوسيان فارس است ، واماميه نيز همين آيين دارند . پس دليل جهل أو است از مذهب اماميه ، وبنابر دفع شبهه وتوهّم جهال ، حقيقت حال مذهب اماميه در اينجا بيان كرده مىشود . امّا ماتم ، پس مراد از آن جمع شدن زنان در خانه أهل مصيبت وگفتن قول حسن است تا سه روز ، ودر اين معنا هيچگونه قباحتى متصوّر نيست ، چنانچه در كتاب “ كافى “ كلينى أحاديث منقوله از طرق أئمة أهل بيت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) كه بر اين معنا دلالت دارد مذكور است ( 3 ) . امّا نوحه كردن وجامه چاك نمودن ، پس ممنوع ‹ 372 › ومكروه است ، چنانچه حضرت امام محمد باقر ( عليه السلام ) فرمود :

--> 1 . در [ الف ] ( حلّت ) آمده است كه اصلاح شد . 2 . چون مؤلف تحفه در مواضع متعدد بحث متعه را مطرح كرده ، مؤلف ( رحمه الله ) هم در ردّيه هايى كه بر تحفه نگاشته مكرّر متعرض آن شده ، ولى به طور مبسوط در طعن يازدهم عمر آن را به رشته تحرير در آورده ، چنانكه گذشت . 3 . كافى 3 / 217 ، وسائل الشيعة 3 / 236 ( چاپ آل البيت ( عليهم السلام ) ) .